Column Wal keert schip Uiteraard wordt dat nieuwe beleid voortdurend geëvalueerd. De resultaten zijn spraakmakend. Er wordt niet alleen jaarlijks €300.000 bespaard, ook zijn er minder complicaties. Mark ter Laan: “Patiënten hebben minder lang een infuus en katheter, liggen minder lang in bed en zijn in totaal ook minder lang in het ziekenhuis. Het ‘bewaakte’ en ‘veilige’ gevoel dat we met de IC boden, wordt op de verpleegafdeling neurochirurgie ook ervaren door de patiënten. En ook de verpleging is blij met de nieuwe situatie.” En er blijkt nog een winstpunt te zijn: “We kwamen in het verleden nog wel eens in de situatie dat na bijvoorbeeld een groot ongeluk de IC plotseling vol lag. Dan waren we genoodzaakt om operaties af te zeggen. Ook dat hoeft nu niet meer.” Het mes van deze chirurg snijdt aan drie kanten. Ik heb een zeilbootje. Het bootje ligt in Loosdrecht en ieder voorjaar breng ik daar vele uren door om het schip weer ‘vaarklaar’ te krijgen. Daarbij heb ik met grote regelmaat boutjes en moertjes nodig om zijstagen, de neus of het roerblad opnieuw te bevestigen. De plaatselijke winkel met zwemvesten en landvasten verkoopt gelukkig ook RVS-bevestigingsmateriaal en… dat kost werkelijk de hoofdprijs. Laatst heb ik het zakje met boutjes en moertjes mee naar huis genomen. Daar is in geen velden of wegen water te bekennen. Ik liep bij de plaatselijke ijzerwarenwinkel binnen, schudde het zakje leeg en vroeg of men me dit kon leveren. Dat kon. Ik bleek ruim de helft goedkoper uit te zijn. Toen ik later in Loosdrecht verhaal ging halen zei men daar dat de prijs bepaald wordt door de markt en dat mensen die bang zijn dat de mast overboord vliegt graag iets meer betalen. Ik moest er aan denken toen begin dit jaar de discussie losbarstte rond het zeldzame kankermedicijn lutetium octreotaat. De prijs daarvan was, toen de ziekenhuisapotheek het maakte, circa 4.000 euro. Farmaceut Novartis vraagt nu zo'n 23.000 euro per infuus. Dat zijn Loosdrechtse toestanden. Tot nu toe heb ik altijd gedacht dat een prijs bepaald wordt door de zeldzaamheid van producten (schetsen van Rembrandt) of door de hoeveelheid arbeid die nodig is om het product te maken of verkrijgen (saffraan; dat per kilo duurder is dan goud). Nu leer ik dat de prijs toch vooral bepaald wordt door wat de gek er voor geeft. En op het moment dat een zeldzame vorm van kanker je leven bedreigt, dan wordt je gek. Zoveel is zeker. Wat Novartis doet is volkomen legaal en het kan op deze manier handelen, doordat het eigenaar is van zowel het medicijn als de bedrijven die de grondstoffen ervan produceren. Het kan, het mag én het is zeker niet wenselijk. Het mag niet zo zijn dat de basis van een medicijnprijs bepaald wordt, door de prijs die een leven ons waard is. Hoe gaat de wal dit schip keren. Novartis is een beursgenoteerde onderneming die streeft naar winstmaximalisatie. Ik lees op beleggingssites dat Novartis een potentiële hogere koersbodem weet te vormen. Novartis beweegt in zijwaartse richting tussen steun op 80,72 en weerstand 92,80. Ik voel vooral weerstand moet ik zeggen… Er bestaat in de farmacie geen enkele relatie tussen de kosten van de generiek werkzame stof en de verkoopprijs. Dertig pillen van de rustgever Xanax kosten aan werkzame stof negen cent, terwijl de verkoopprijs op vijftig euro ligt. Natuurlijk moet een fabrikant de investering ook terugverdienen, maar winstmarges van meer dan 20% zijn naar mijn gevoel onethisch. Ik ga, ook denkend aan de Loosdrechtse praktijken, een boute of moet ik zeggen bouten uitspraak doen: de kosten voor dure geneesmiddelen stijgen jaarlijks met zo'n 10 procent. Om dat te beteugelen moeten we toestaan dat een andere partij dure medicijnen die nog onder een octrooi vallen, goedkoop na mag maken als de fabrikant, volledig transparant, de prijs niet kan verantwoorden. Zo’n maatregel helpt niet voor de koersbodem, maar wél de patiënt. Joost van Sluijters Pagina 14

Pagina 16

Voor uitgaven, online tijdschriften en flyers zie het Online Touch CMS systeem. Met de mogelijkheid voor een webshop in uw verenigingsbladen.

Radboud Report Oncologie Nr. 1 2019 Lees publicatie 2Home


You need flash player to view this online publication